ConducteursHc = hoofdconducteur. De functie conducteur is jaren geleden verdwenen, maar lijkt in 2009 weer te zijn teruggekeerd. Conducteurs krijgen de opleiding die hoofdconducteurs ook krijgen, behalve de modules 'chef trein' en 'BOA'. Zij doen altijd als ondersteuning van een Hc dienst op de trein. Als er vacatures Hc zijn, dan wordt er geworven uit de groep conducteurs. Een vereiste voor de functie conducteur is dus wel dat men Hc-geschikt is.
|
|
|
Schnell, steig ein. Assortiment kaartjes voor de conducteur in de dop. Met kniptang en fluit. Begin 2003 cadeau gekregen van een van mijn dochters, die deze set in een Utrechts winkeltje aantrof. Het treinstel is geïnspireerd op de VT 08.5, die in de jaren vijftig TEE-diensten reed toen de VT 11.5 nog niet beschikbaar was. |
|
|
Bij Lunteren, 7 januari 2005. De conducteur van trein 7429 had geen zin om kaartjes te controleren. Af en toe opstaan om op zijn fluitje te blazen, en daarna weer met de schoenen op de bank in de eerste klas van treinstel 902. |
|
|
Trein Utrecht-Rotterdam, 11 mei 2005, 6:40 uur. Ik erger me vaak aan conducteurs die in de eerste klas passagieren. Niet omdat ze dat officieel niet mogen doen, maar omdat ze nooit hun mond kunnen houden. Wie regelmatig eerste klas reist, is al gauw op de hoogte van alle rottigheid binnen het spoorwegbedrijf. Maar de twee conductrices die ik deze ochtend in mijn coupé aantrof waren niet in elkaar geïnteresseerd. De een zat een boek te lezen, en de ander lag een eindje verderop na te denken. |
|
|
|
Amsterdam Centraal, 24 juli 2003. De ICE naar Duitsland rijdt tot Arnhem met vervangend materieel, bestaande uit twee Koplopers. Een ICE-conducteur kijkt langs de trein of iedereen is ingestapt. Het gebruikelijke ICE-stel is waarschijnlijk uitgevallen vanwege problemen met de airconditioning tijdens het hete weer. |
|
Op 3 november 2003 trof ik op weg van Woerden naar Bilthoven een conductrice die in herfststemming was. Vrolijk knipte zij mijn kaartje. Letterlijk, want ze gebruikte een ponsapparaatje om een gat in de vorm van een boomblad uit mijn kaartje te knippen. Of dit een rechtsgeldige manier is om kaartjes te controleren is maar de vraag... |
|
|
Utrecht, 15 maart 2004. In plaats van de bekende draaiende koersrollen, zijn sommige Sprinters voorzien van een uit kleine lampjes bestaande display. Maar welk systeem er ook wordt gebruikt: het is altijd maar afwachten of de trein inderdaad naar de opgegeven bestemming rijdt. |
|
|
|
|
Op 20 augustus 2004 kochten Charlotte en haar vriendin Franka een NS Jongerentour. Voor 19 euro mochten ze met hun tweeën een dag lang onbeperkt reizen. Na zes treinen was hun kaartje nog steeds niet gecontroleerd, maar in de zevende trein troffen ze een conducteur die de achterstand wel wilde inhalen: zeven stempels per persoon. En daarna nog een paar stempels in de volgende treinen. En tot slot een ingangscontrole op het perron van Utrecht, want laat mensen niet denken dat de NS nooit kaartjes controleert! De foto is gemaakt door de vader van Franka. |
|
Retour Bilthoven-Velp, 1e klas met korting, 7 januari 2005. Het kaartje is maar liefst vier keer gecontroleerd. Wat ik een beetje vreemd vond was dat elke conducteur ook mijn kortingkaart wilde zien. Kennelijk hadden ze geen vertrouwen in de oplettendheid van hun voorgangers. |
|
|
|
|
Tussen Alkmaar en Heerhugowaard, 25 februari 2005. Ik hoefde aan deze conducteurs mijn kaartje niet te laten zien: ze kenden mij wel, van mijn site. Ik heb beloofd dat ik deze foto zou publiceren. Rechts staat Tom, beter bekend als de zingende conducteur (www.dezingendeconducteur.web-log.nl). |
|
|
|
Alphen a/d Rijn, 28 augustus 2004. Machinist (Ruud Maijer) en conducteur (Anton Guerain) in
jaren 70-tenue, |
|
|
|
Peter Haagen maakte op 1 maart 2005 deze foto. Hier volgt zijn relaas: Ik stapte in Leidschendam-Voorburg in trein 13638 richting Den Haag Centraal. Ik hoorde bij de stations wel het fluitje van de Hc maar zag hem in geen velden of wegen. Groot was mijn verbazing toen ik op station Laan van Nieuw Oost Indië uitstapte en onze fluitist zag. Hij gaf namelijk op elk station zijn vertreksignaal hangend vanuit het deurraampje van de warme cabine 2. Eerst dacht ik nog, de NS bezuinigt op haar personeel door "halve conducteurs" in te zetten, in deze trein de bovenste helft van de Hc en in de volgende trein de onderste helft van de Hc (heeft een eigen fluitje), zodat er op Den Haag Centraal weer een hele Hc van gemaakt kon worden. Maar nee: het was buiten om het vriespunt dus bleef deze Hc lekker binnen zodat hij geen koude voetjes kreeg. Of dit de veiligheid op het spoor te goede komt is dan ook maar afwachten. Ik had gelukkig mijn camera bij me zodat ik dit voorval vast kon leggen. |
|
|
|
Antwerpen Noorderdokken, 30 juni 2005. Op dit station fotografeer ik
de vertrekprocedure bij de NMBS. |
|
|
|
Spoorwegmuseum, 7 juli 2007. Museumnacht 7-7-7. Joehoe conducteurtje, waar blijf je nou met je fluitje? |
|
In de stoptrein van Bilthoven naar HeerlenEen voorval op station Bilthoven, omstreeks 1995: mensen op het perron vragen aan de conducteur of dit de trein naar Baarn is. De conducteur wijst naar het bord op het perron, waarop als bestemming Baarn staat aangegeven. Vervolgens wijzen de mensen op het perron naar de koersrol van de trein, die als bestemming Heerlen aanwijst. De conducteur wordt boos en sluit de deuren, zonder te kijken of iedereen veilig is ingestapt. Tussen Utrecht en Overvecht was deze conducteur overigens, op het balkon van de eerste klas, luidkeels aan het afgeven op zijn werkgever. How deep is your dip? |
|
|
Vervoerbewijs of plaatsbewijs?Als een Nederlandse conducteur jou vraagt naar je plaatsbewijs, dan hoef je daar niet op te reageren. Plaatsbewijzen bestaan hier niet, alleen vervoerbewijzen. Een treinkaartje geeft jou namelijk geen recht op een plaats in de trein; je hebt alleen het recht om te worden vervoerd. In buitenlandse treinen kun je nog wel een zitplaats reserveren. Voor bepaalde treinen is dat heel verstandig of zelfs verplicht. In Duitsland koop je dan behalve je Fahrkarte (vervoerbewijs) ook een Platzkarte (zitplaatsreservering). Een aardig voorval maakte ik mee tijdens een treinreis via de Vogelfluglinie. |
|
Samen moet het lukken. Door Ted Boeree. Uitgave door het Projectteam Sociale Veiligheid van NS Reizgers. De eerste druk verscheen in 1994. Daarna verschenen verschillende herziene herdruk. Dit is de 6e druk uit 2000. Ted Boeree is een conducteur die naar aanleiding van hem overkomen agressie - hij is bijna doodgeslagen terwijl vier machinisten werkeloos toekeken - betrokken is geraakt bij initiatieven om agressie en onveiligheid terug te dringen. Een daarvan is het Luisteris-programma, waarin conducteurs scholen en internaten bezoeken om het onderwerp agressie ter sprake te brengen. Hierbij wordt ook de korte film "Smakeloos" vertoond. In dit boek staan veel trieste maar ook positieve verhalen. Daaronder ook verhalen die leerzaam kunnen zijn voor NS-personeel dat zich niet handig ten opzichte van het publiek gedraagt. |
|
|
"Ik ben de groep." Cd met muziek uit de film "Smakeloos" en het nummer "Ik ben de groep" van Henny Vrienten. NS Reizgers, 1997. |
|
|
Deze trein rijdt niet verder... Het leven van een Hoofdconducteur bij NS. Door Ernest H.O. van Loon. Tweede gewijzigde druk, 2007. ISBN 9789085702023. Uitgegeven in eigen beheer. Met cd "Zinloos" van Lange Frans en Baas B. Zie ook www.ovpersoneel.nl. Ernest van Loon over zijn boek: "Tijdens je werk als Hoofdconducteur kun je in situaties terecht komen waar je niet om gevraagd hebt, maar die je door andere mensen worden aangedaan. En die een spoor in je leven achterlaten. In dit boekje gaat u met mij mee op de trein en beleeft u enigszins een beetje met mij mee wat ik de afgelopen 3 jaar onder andere beleefd heb. Van leuke momenten tot spannende en angstige momenten. Welkom aan boord, ik wens u een prettige reis." Een indrukwekkend boek, waar ik graag met enkele foto's uit mijn archief aan heb meegewerkt. |
|
|
Zie ook: |
Websites: |